Als je vier bent, kun je al heel goed tekenen. En Abby tekent graag. Ik, met mijn obsessie voor leuke tekeningetjes en plaatjes, stimuleer dat natuurlijk. Dat haar enthousiasme heel veel printerpapier kost, neem ik op de koop toe. Ze weet hoe ze het papier uit de printerlade moet krijgen, dus regelmatig zit je rustig te wachten tot er iets uit de printer gerold komt, om dan na enkele minuten tot de conclusie te komen dat er weer 500 vel 'Letter sized' papier (11" x 8.5") is verdwenen. Haar minder succesvolle creaties frommelt ze op, en die vind je dus terug in de open haard.

Bijna iedere dag moet ik als ik thuiskom haar tekeningen bewonderen, en hier en daar iets toevoegen dat voor haar te lastig is, zoals dieren en vliegtuigen. Het liefste tekent ze echter mensen, en dan met name haar familie. Gelukkig hebben we een grote koelkast, zodat alles erop geplakt kan worden met magneten (voor de oplettende lezer, het is dus geen echte roestvrijstalen koelkast, want dan kan dat niet).

Het tekenen van mensen is eenvoudig als je vier bent, want een persoon bestaat uit een hoofd (met de meest prominente delen van het gezicht) en benen en armen. De rest van het lichaam is immers slechts om deze delen bij elkaar te houden, dus dat kan je dan net zo goed weglaten.

Bij het tekenen van je familie is het daarnaast erg belangrijk dat de zon schijnt, want in onze familie schijnt altijd de zon. Abstracte begrippen als rozengeur en maneschijn zijn iets lastiger te tekenen, maar u heeft nu in ieder geval een beeld.

Klikt u even op dit plaatje voor afbeelding van één van de betere werken:

Hersft is best leuk. Mooie blaadjes aan de bomen en dergelijke. En die blaadjes, die vallen er dan af. En als je dus heel veel bomen in je tuin hebt, dan is dat niet zo leuk. Tenzij je overbuurman zoeits in de garage heeft staan, en je mag het lenen:

Dan heb je dus al snel een mooie berg bladeren. En dan kan je erin springen:

...dat je een vergrootglas nodig hebt om het écht goed te zien:

Eind oktober is het weer Halloween, en dat betekent dat er weer een kostuum uit moet worden gezocht voor 'trick-or-treat'. In allerlei loodsen, waar de rest van het jaar niets gebeurd, verschijnen opeens winkels met de meest bizarre uitdossingen. En terwijl mama thuis het huis versiert met Halloween decoraties (vooral veel 'pumpkins'), ga ik met Abby op pad naar één van de kostuum winkels om iets uit te zoeken. Hoewel Abby er nog niet helemaal uit is wat ze nou precies wil, is er wel een shortlist van mogelijkheden: Een lieveheersbeestje, een slang, of een skelet.

Bij de winkel aangekomen worden we geholpen door een aardige mevrouw in een heksenkostuum. Nadat ik het hele gezelschap met een onnavolgbare afleidingsmanoevre om de cheerleaders heb weten te krijgen (die vind ik niet leuk), staan we in het pad met de 'enge' kostuums. Zombies, heksen, vampiers en dat soort dingen. En natuurlijk de onvermijdelijke skeletten, waarvan Abby er meteen eentje uit het schap rukt. 'Deze', zegt ze overtuigend. Op weg naar de paskamers komen we langs een lieveheersbeesten kostuum, en er wordt nog even kort getwijfeld, maar uiteindelijk belanden we met skelet en al in de paskamers. 't Is een mooi ding, compleet met masker, handschoenen en overschoenen, en het past ook nog perfect, met ruimte voor warme kleren eronder, want eind oktober is het vaak wel een beetje koud om langs de deuren te gaan voor snoep. De keuze is gemaakt.

Afrekenen en naar huis, alwaar het hele ding natuurlijk aangetrokken moet worden om het aan mama te laten zien. Gelukkig valt het in de smaak, en de rest van de dag doe ik dus allerlei klusjes met een skelet op mijn hielen. Veel bekijks natuurlijk, want dat gebeurt ook niet iedere dag dat je iemand het gras ziet maaien met een skelet van drie turven hoog in het kielzog.

Aan het eind van de dag kan het skelettenpak uit, en wordt het in de kast gehangen, tot aan de grote dag. Ongeveer tien minuten nadat ze rustig is gaan slapen, wordt het huis opgeschrikt door een ijzingwekkende gil. Na onderzoek blijkt het lastig om in slaap te vallen als je weet dat er een skelet in je kast zit.