Indianenjacht

Posted on Sunday 25 June 2006 at 8:11 pm in category: Whatever
In the past week 7 people read this, in the past month 34 people read this.

Een zwart vierkantje op de kaart betekent: bezienswaardigheid. Dus op zondagmorgen de kaart op schoot bij het ontbijt, en zoeken naar zwarte vierkantjes in de buurt van Albany, Georgia. En jawel hoor, daar is er eentje:

Indianen hier!

'Chenubee Indian Village'. Een indianen dorp dus. Niet te ver weg, leuk om eens even te gaan kijken. Op de kaart duidelijk iets ten zuiden van het dorpje Parrot, maar eenmaal daar aangekomen is van de Indianen of hun dorp geen spoor te bekennen. De mevrouw bij het lokale beniznestation keek me aan alsof ik dringend psychiatrische hulp nodig had toen ik er naar vroeg, zelfs nadat ik haar het bewijs had geleverd met het zwarte vierkantje. Zwarte vierkantjes op de kaart hebben voor mij een enorme geloofwaardigheid, en dus gaf ik de moed niet op. Want zoeken is ook leuk. En dan kom je in Georgia dus op dit soort paden terecht:

De paahaadeehen op...

En als je dan drie kwartier over dit soort weggetjes hebt gereden, kun je rustig de conclusie trekken dat je bent verdwaald. Maar toch had ik nog steeds het gevoel dicht bij het indianendorp te zijn. Ik voelde als het ware hun aanwezigheid. Uiteraard nog steeds meesters in de kunst van het bespieden van bleekgezichten, zaten ze waarschijnlijk in het struikgewas. In mijn hoofd had ik inmiddels visioenen van een ontvoering, waarbij ik natuurlijk liefdevol zou worden opgenomen in de indianenstam. Maar ik wilde wel op tijd terug zijn in het hotel om Nederland - Portugal te zien, dus er van uitgaande dat de indianen geen kabel TV hebben, zou ik waarschijnlijk moeten ontsnappen. Ook geen probleem, want ik heb vroeger alle boeken van Old Shatterhand gelezen, dus ik ken alle trucs.

Maar de indianen lieten zich wijselijk niet zien, ondanks enig aandringen. Ik heb ze geroepen, mysterieuze geluiden gemaakt, maar de indianen hadden waarschijnlijk besloten mij te laten gaan.

Nog ongeveer een half uurtje later vond ik weer een verharde weg, waar ik ook meteen een slang dood reed, om de dag een beetje goed te maken (per ongeluk!):

Zoals u kunt zien, is de voorkant van de slang iets platter dan normaal, dat komt door mijn rechter voorwiel. Hij ratelde ook echt niet meer, dus ik kon rustig uitstappen voor de foto.